Σε μια διαφάνεια τόσο λευκή
Πάντα χαρούμενη
Μάτι του έρωτα
Ήρθε ξανά το Πάσχα
Στα κράσπεδα της ελπίδας
Αξιοθαύμαστη απλότητα
Στη συντομία της ζωής
Στις ουράνιες πεδιάδες
Η ασημένια κόρη
Άν ύστερα από τόσα ποιήματα
Ποτέ δεν ήταν άλλοτε
Γονατιστός πάνω στην πέτρα
Αίμα και φλέβες μελανές
Κλειδώνω τους ίσκιους
Σημάδι ελπίδας
Άνθρωποι εσείς της εποχής μου
Η μικρούλα με τα σπίρτα
Lieblicher Blaue
Για να εξαφανισθεί το σκοτάδι
Βαθιά στη μνήμη του
Ο μικρός πρίγκιπας
Οιωνός αθωότητας
Της λάμψης το φιλί
Ώ εσύ ψιθυριστή
Μέσ' απ΄τον στρόβιλο της παραφοράς μου
Άπ΄των θαυμάτων την παρέλαση
Έγνοια μου τώρα μοναδική...
Τάκης Βαρβιτσιώτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου